Życie. Czym jest życie?
Życie jest niekończącym się ciągiem momentów, zbitką nic nie znaczących, przypadkowych gestów i pojedynczych zdarzeń, które razem tworzą coś niezwykłego. Życie jest kalejdoskopem wspomnień, połączonym z czekaniem na nowe nieznane jutro.
Dla jednych jest ciągłą zabawą. Ruchem spoconych ciał w rytmie ogłuszającej muzyki dobiegającej z głośników klubu, płomieniem niebezpiecznie szybko spalającego się papierosa, kolejnym drinkiem postawionym przez kolejnego nieznajomego, ciągłą ucieczką przed bólem i wspomnieniami, które ukryte na dnie naszego umysłu, nieustannie krzyczą, wołając o uwagę, a które z całych sił staramy się ignorować. Jednak życie to tania dziwka, która zrobi wszystko, żebyśmy pogrążali się w emocjonalnej spirali nieustannie zmierzającej ku dołowi.
Dla innych? Życie jest myślą o tym, co można zrobić, by nie skończyć jako czarna owca w rodzinie, by być docenianą i traktowaną z należytym szacunkiem. Jest czekaniem i patrzeniem, kogo można by jeszcze zadowolić swoim zachowaniem szmacianej lalki, kukiełki w rękach otoczenia, które nawet nie zdaje sobie sprawy z tego jaki wpływ wywiera... Życie to przyjaciele, dla których poświęcamy swój cenny czas i dla, których jesteśmy w stanie zrobić absolutnie wszystko nawet jeżeli na to nie zasługują.
Witajcie na naszym pierwszym wspólnym blogu tak! jest nas dwie. Jo i Effie, która w tej chwili jest odcięta od świata i internetu na wsi u babci. Jak wkrótce się przekonacie nasze opowiadanie będzie pisane z dwóch perspektyw: mojej (Jo) i Ef.
Mamy nadzieję, że nasz prolog choć troszkę Was zaintrygował, i że z niecierpliwością czekacie na pierwszy rozdział, który pojawi się już niedługo.
Trzymajcie się ciepło, Jo.
xx
Właśnie przeczytałam prolog i WOW! Bardzo mi się podoba. Lubię rozmawiać jak i czytać na temat sensu jakichkolwiek zjawisk, czy właśnie życia. Prolog bardzo mnie zaintrygował. Macie bardzo dobry styl pisania, mam nadzieję, że całe opowiadanie będzie równie dobre. Pomysł na pisanie we dwie osoby wydaje się być bardzo ciekawy i oryginalny.
OdpowiedzUsuńJedyne, co mi osobiście przeszkadza, to zbyt jasny kolor czcionki. Właściwie chodzi o to, że szablon (który zresztą bardzo mi się podoba) zlewa się z literami i trochę niewygodnie się czyta. Może dlatego, że jestem przyzwyczajona do wersji dla komórek, bo zazwyczaj tak czytam fanfictions, a tutaj niebardzo mi się to udało. Jednak to jest najmniejszy problem i dotyczy spraw technicznych, chociaż mi osobiście to nieco przeszkadzało.
Najważniejsza jest treść a ona jest genialna! Z niecierpliwością czekam na pierwszy rozdział.
Pozdrawiam, @erase_that :)